گاهي چه اصرار بيهوده ايست
اثبات دوست داشتنمان به آدم ها
معرفت هاي بي جايمان ، مهرباني كردن هاي الكيمان
بها دادن هاي بيش از حدمان ، تلاش هاي بي مورد براي حفظ دوستي هايمان
اما باور كنين دوست ترمان دارند
... وقتي دوستشان نداشته باشيم ، سراغشان را نگيريم و حتي حالشان را هم نپرسيم
وقتي براي آدم هاي بي محبت امروزي
با معرفت بودن و بي معرفت بودن خوبي و بدي يكي است
پس ما چرا خودمان را خسته كنيم+ نوشته شده در دوشنبه بیست و یکم فروردین 1391ساعت 17:17 توسط مهسا
|